Na wstępie książki pt. „broń chemiczna i biologiczna „, gdy powstaje ten tekst, strażacy, policjanci i członkowie wielu innych grup ratowniczych próbują nieść pomoc ofiarom terrorystycznych ataków na Światowe Centrum Handlu (World Trade Center) i Pentagon. Jeszcze przed dokładnym ustaleniem liczby zmarłych i rannych w Pensylwanii, Wirginii i Nowym Jorku możemy stwierdzić, że atak ten stał się już symbolem masowego zniszczenia, a ze względu na jego rozmiary na pewno największym aktem terroru podjętym kiedykolwiek wobec obywateli Stanów Zjednoczonych. Liczba zabitych w czasie tego ataku i w ciągu stu minut po nim z pewnością będzie przewyższać liczbę żołnierzy amerykańskich zabitych w Pearl Harbor i podczas lądowania w Normandii pod koniec II wojny światowej Ofiarami obecnego aktu terroru były przede wszystkim osoby cywilne, ludzie zajmujący się swoimi codziennymi sprawami, a narzędzia, za pomocą których zadano im śmierć, jeszcze do wczoraj nie były wcale uważane za broń.

    Zawsze, a szczególnie w takich okolicznościach, trudno jest mówić o broni, narzędziach wojny i terroru. Do czego więc można porównać te nowe rodzaje broni? Jak je opisać? Departament Obrony USA określa najbardziej śmiercionośne rodzaje uzbrojenia jako „broń masowego rażenia”, w skrócie BMR, i definiuje ją jako „zdolną do powodowania dużych zniszczeń użytą w sposób umożliwiający zabicie dużej liczby ludzi”.

    To jednak niewiele nam mówi co znaczą słowa duże zniszczenia. Ta duża liczba ludzi? Timothy McVeigh, który podłożył bombę w budynku federalnym (Alfred P. Murrah Federal Building) w Oklahoma City w 1955 r., został oskarżony na podstawie kodeksu federalnego za użycie BMR – furgonetki wypełnionej materiałem wybuchowym własnej roboty W zamachu zginęło 168 osób, również przeważnie cywilów – mężczyzn, kobiet i dzieci zajętych swoimi codziennymi sprawami

    Czy McVeigh został oskarżony za użycie BMR, ponieważ liczba 168 jest wystarczająco duża? Czy liczba ta lub zbliżona do niej może być linią podziału między zwykłym aktem barbarzyństwa a innym, o którym po- wiemy, że mordercy zastosowali broń masowego rażenia? Za pomocą broni chemicznej i biologicznej można zabić ogromną liczbę osób, wielokrotnie większą niż zginęła od bomby podłożonej przez McVeigha. Tak więc amerykański Departament Obrony trafnie zalicza tę broń do kategorii BMR Czyż jednak nie jest prawdą, że prawie każda broń, nawet ma- czety używane w Rwandzie w 1994 r., może być wykorzystywana do wyrządzania okrucieństw na niewyobrażalną skalę?

   Termin broń masowego rażenia” prawdopodobnie wymyślony w 1956 r. przez radzieckiego marszałka Georgija Konstantynowicza Żukowa (znanego jako bohater Stalingradu”) jak każde określenie czy definicja porządkująca, nie jest wolny od wad. Wyjaśnia niektóre aspekty problemu, ale nie wszystko. Ekspert od spraw uzbrojenia, Ken Alibek, o którym będzie później mowa w tej książce, sugeruje, że dla broni biologicznej lepszym określeniem byłaby „broń masowych ofiar”, ponieważ celem jej użycia jest wyrządzanie szkody ludziom, a nie niszczenie budynków czy innych obiektów. Są to ponure, ale użyteczne rozróżnienia – pozwalają dostrzegać i opisywać rzeczy skądinąd przygnębiające, niejasne i przerażające. Oczywiście, próba dostrzeżenia faktów i opisania zdarzeń – bez względu na ich potworny charakter – jest wstępem do ich zrozumienia.

Chciałbym, aby czytelnicy przyjęli tę książkę właśnie w tym duchu. Studia nad uzbrojeniem, metodami prowadzenia wojny i rozbrojeniem same w sobie nie są intelektualnym wyzwaniem. Chodzi o coś znacznie ważniejszego – ich celem jest lepsze zrozumienie zakorzenionych aspektów ludzkiego zachowania, siły tkwiącej w historii ludzkości, która wydaje się zdolna do budowania coraz to nowych narzędzi niszczenia – narzędzi, jakie znajdujemy nagle w całkiem niespodziewanych miejscach. Mogą to być dwie wieże nad wielką zatoką, biura w sercu ogromnego i potężnego militarnego kompleksu czy spokojne pola południowo-zachodniej Pensylwanii

Bądź na bieżąco! Nie bój się!

Tak zachęca do lektury tej książki sam Autor Eric Croddy.

   Wiadomo, że pewne grupy na świecie (czy to państwa, czy to organizacje) wytwarzają i magazynują broń chemiczną i biologiczną, a także niestety jej używają. Jeszcze do niedawna takie słowa, jak wąglik, ospa czy sarin były niemal zupełnie nieznane, a dziś stykamy się z nimi codziennie. Trudno nie zwracać więc uwagi na liczne zagrożenia związane z użyciem broni chemicznej i biologicznej.

   Eric Croddy dokonuje w tej książce szczegółowego przeglądu owych zagrożeń. Podkreśla przy tym, że dzisiejsze obawy mogą być wyolbrzymione, i co gorsze, mogą utrudniać właściwą ocenę niebezpieczeństw, w obliczu których naprawdę stoimy.

Czytelnik znajdzie tu:

wyczerpujący opis najważniejszych środków chemicznych i biologicznych wraz ze szczegółową charakterystyką ich właściwości i oddziaływania na ludzi,

  realistyczny przegląd tego, co można zrobić wobec takich zagrożeń, a także obszerne omówienie sposobów użycia stosownych szczepionek,

staranną analizę zmieniających się ciągle metod działania terrorystów i roli broni chemicznej i biologicznej w tych metodach,

 ocenę obecnego stanu rozpowszechnienia tego typu broni, w tym rozważania, kto nią dysponuje i kto prawdopodobnie może jej użyć.

   W sklepie internetowym i w antykwariacie książki Szczecin antykwariatszczecin.pl oraz antykwariatksiazki.pl znajdziesz literaturę dla prawników, psychologów, psychiatrów i biegłych sądowych. Książki dla rozwodników,rodziców z władza rodzicielską. Posiadamy bogaty zasób książek teologicznych i religijnych.