Problematyka przestępstw bezpośrednio związanych z ochroną dóbr osobistych człowieka, w szczególności problematyka czynów zabronionych popełnionych za pomocą środków masowego przekazu, a wymierzone w dobre imię i cześć człowieka, od dawna stanowi przedmiot zainteresowania nie tylko prawników, ale również dziennikarzy.

Literatura dotycząca prezentowanego zagadnienia, a także wypracowana przez sądy linia orzecznicza nie zawsze są zbieżne.

W takim stanie rzeczy analiza przestępstwa zniesławienia oraz zniewagi za pomocą środków masowego komunikowania z punktu widzenia zawartości i treści zespołu znamion wydaje się potrzebna.

W związku z tym, uregulowanie wspomnianych przestępstw w obowiązującym stanie rzeczy i treści kodeksu karnego nie stanowi rozwiązania bezwzględnie oryginalnego, lecz pozostaje pod wpływem rozwiązań wypracowanych na gruncie poprzednio obowiązujących aktów normatywnych, stąd odwołania do uregulowań zawartych w kodeksach karnych z 1932 i 1969 r.

Niniejsze opracowanie nie ma charakteru historyczno- porównawczego kodeksów karnych.

W książce jest analiza rozwiązań prawnych przyjętych na gruncie obowiązującego prawa.

Opracowanie problematyki prawnokarnej ochrony czci i dobrego imienia adresowane jest do szerokiego grona odbiorów.

To powoduje, że treść w książce jest zaprezentowana od samych podstaw tego zagadnienia, zamieszczenia pojęć karnych oraz w książce zawarto wzory pism procesowych, które mogą ułatwić pokrzywdzonym zwracanie się do sądów karnych i cywilnych o ochronę czci i dobrego imienia.

Tak zakreślone ujęcie w książce, omawianej problematyki wskazuje na charakter opracowania jako kompendium zawierającego informacje dotyczące węzłowych zagadnień związanych w przestępstwem zniesławienia i zniewagi prasowej.

Publikacja omawia w szczególności:

konstytucyjny model swobody wypowiedzi;

przestępstwa zniesławienia prasowego;

przestępstwa zniewagi prasowej;

kary i środki karne przewidziane za popełnienie przestępstwa zniesławienia i zniewagi prasowej.